Durf te dromen

Ik was een paar jaar geleden een beetje down. Ik werkte als verkoopadviseuse van meubelen, had mijn mbo-diploma interieurstyling behaald, had ook een aantal  leuke styling-opdrachten, maar er was een soort onvrede in mij. Zat ik in een ‘midlife crisis’? Tja ik was toen 40 jaar en mensen worden gemiddeld 80 jaar, dus ik was op de helft van mijn leven..

Toen ik weer een interieuropdracht had aangenomen, pakte ik niet mijn laptop om een plattegrond te ontwerpen. Ik ging lekker schilderen. Net zolang tot de deadline voor de interieuropdracht in zicht kwam. Paniek! Ik weet nog dat ik een schietgebed deed: ‘ Ik zou zo graag kunstenares zijn, dat zou mij zo gelukkig maken’. Heel kinderachtig op je 40ste, maar wel heel serieus. Wanneer ik even moet opladen ga ik altijd een paar kilometer hardlopen: lekker de natuur in, hoofd leeg maken en in beweging komen. Hahaha, dat was een grap natuurlijk: wie mij goed kent weet dat ik al gestressed wordt van alleen het idee om hardloopschoenen aan te trekken. Ontspannen kan ik door creatief bezig te zijn. Het is gewoon  een deel van wie ik ben.

Ik merkte steeds meer dat ik mij veel natuurlijker voelde met het maken van kunst dan in mijn rol als interieurstyliste. Ik kwam helaas mijzelf weer tegen, mijn imperfecte ‘ikke. Dit betekent dat  onzekerheid de grote vijand is bij alles wat ik doe. Ben ik wel goed genoeg? Maak ik wel iets moois? Kan ik dit wel? Nee ik kan het niet. Durf te dromen Shannon! Ik heb de keuze gemaakt. Ik wordt kunstenares. Ik voel me vanbinnen al zo, nu nog de uitvoering ervan.

 

PhotoGrid_1525186805420
‘Appie’, 3D collage 70x90cm, €480,-(verkocht)

Ik wilde iets anders doen dan schilderen. Op internet kwam ik een kunstenaar tegen uit Amerika, die met papier ‘schildert. Met bepaalde quotes en foto’s geef je een schilderij nog meer diepte. Mijn eerste werk is het portret ‘Appie’ die geschilderd is met papier. Gemaakt voor RAAM!KUNST 18. Appie is mijn opa. In het portret zie je details uit zijn leven: foto’s van het huwelijk met mijn oma, hun kinderen, en ook krantenartikelen van Stork Hengelo. De derde prijs mocht ik in ontvangst nemen hiervoor. Ik ben ook intuïtief gaan werken met papier. Ik heb dan wel een thema in mijn hoofd. Dit is altijd iets wat mij heeft geraakt. Thema’s als burnout of verliezen van vriendschap bijvoorbeeld. Deze emotie zet ik dan om in een kunstwerk. Op deze werken ben ik het meeste trots.Ik weet dat dit de juiste keuze is geweest. Wanneer mijn grote vijand weer op komt dagen, moet geloven in mijn droom. Dat is mijn goede voornemen voor 2019.

Hieronder een klein overzicht over hoe het kunstenaarsbestaan tot nu toe gaat 😉

Dit jaar 2019 hoor ik steeds meer vrouwen die ook durven te dromen en hierin actie in ondernemen. Een vriendin gaat haar droom om Life coach te worden achterna, een ander is begonnen met schrijven en weer een ander gaat een opleiding doen. Het gaat niet om de functie trouwens. Heel vaak denken mensen dat je ‘iets’ moet worden. Dit zeggen we altijd tegen onze kinderen : wat wil je later worden? Politieagent? dokter? Ik ben zolang bezig geweest om mijzelf te vinden, om mij (aan) te passen in de maatschappelijke maatstaf van niveau en prestatie. Ik werd eerder ongelukkig van het beeld dat ik iets moest worden waarmee ik veel geld  kon verdienen, waarmee ik iets kon presteren.

‘Durven dromen’ betekent loslaten wat een ander vindt, wat de maatschappij verwacht. Daarom is het ook ‘durven’. Het is dromen wie jij echt bent als persoon en hoe je een ander hiermee kan inspireren. Mijn geloof  hielp bij dit proces. Maar juist als christen moet je zoeken naar wie jij bent (in God) en wat God in jou heeft gelegd. Niet wat alle anderen doen of verwachten in de kerk.

Droom zacht allemaal!

 

 

 

 

 

Please follow and like us:
0

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *