Ik wil gewoon iets moois maken

Mijn hart klopt sneller van creativiteit in alle vormen. Ik heb zoveel gedaan en geprobeerd dat ik het bijna niet meer weet. Toen mijn zelf ontworpen serviesgoed bij een steeds groter publiek aansloeg moest ik ‘zakelijk’worden. De stap van hobby naar een daadwerkelijk bedrijfje is niet voor een ieder weggelegd. Ik hou van het creëren, het maken, het laten ontstaan van iets moois, mensen blij maken met iets waar ik mijn tijd, liefde, hart in heb gelegd. Maar het concurreren, ‘hard’ en zakelijk zijn vind ik zo moeilijk. Hoe vaak heb ik een theepot bijna gratis weggegeven, terwijl ik er 3 uur aan heb zitten werken? Hoe vaak baalde ik van mijzelf dat ik geen ‘nee’ durfde te zeggen. Maar elke ‘nee’ kostte mij een stukje inkomen..

hannah-design-servies

Toen ik workshops gaf heb ik in de jaren wel geleerd om iets zakelijker te zijn naar de mensen die een workshop bij mij volgden.  Elke keer iets vernieuwend verzinnen was best een uitdaging. Er is zoveel moois wat gemaakt kan worden, maar niet alles is mogelijk in een workshop. Wanneer ik een idee had , moest ik het eerst ontwikkelen, het uit proberen en op zoek naar geschikte materialen. Dit proces duurde vaak weken. Daarna moest je hopen dat mensen het ook  net zo leuk vonden als jij..Het gaf echt voldoening wanneer dit ook daadwerkelijk het geval was. Dat Maar helaas waren er dan mensen die het ook zooo leuk vonden dat ze ook deze cursus zijn gaan geven.(bedenk zelf iets toch?) Grrrrr! Steeds weer voor je plek, je idee opkomen vind ik zo lastig. Vreselijk zelfs.

Twee jaar geleden heb ik mijn opleiding interieurstyling gehaald. Ook dit is een creatief beroep: iets moois creëren in iemands huis. Om als een goed interieurstyliste te kunnen werken, is creativiteit niet genoeg. Je moet ‘de boer op. Je moet jezelf verkopen, op de markt zetten, want er is zoveel concurrentie. Wat vond ik dit moeilijk, omdat ik geen zakelijk inzicht heb. Ik probeerde het wel maar gaf toch weer voor te lage bedragen advies. Ik heb zelfs gratis interieuradvies gegeven aan een bekende (ja het is een bekende dus wil je niet gretig overkomen), maar ik was er 3 volle weken zoet mee geweest. Ook erna was ik bereid om diegene te helpen met advies over de kleur verf tot welke planten er geplaatst moesten worden. Ook weer kosteloos. Domme ik. Ik vind het te leuk en ik ben te lief en dat is mijn valkuil.

Ik heb een jaar geleden geroepen: ooh laat me gewoon creatief bezig zijn, was ik maar een kunstenares, dan zou ik zo gelukkig zijn. ( hoe kinderachtig is dit op je 41ste?) En wanneer ben je eigenlijk een kunstenaar?

Een kunstenaar is iemand die zijn of haar creatieve begaafdheid gebruikt om kunst te maken. De term wordt tegenwoordig gebruikt voor beoefenaren van elke kunstvorm (wiki)

Het bloed stroomt waar het niet gaan kan. Ik begon met het maken van paper art. Schilderen met verf doen veel kunstenaars, maar ik wilde iets anders. Dus ben ik gaan schilderen met papier. Inmiddels heb ik al een aantal werken verkocht. Ik voel me zo in mijn element: kunst maakt mij gelukkig. Dit is wat ik wil doen. Maar een notitie voor potentiële klanten: ook al ben ik superlief en heb geen zakelijk inzicht, ik verkoop mijn werk naar waarde hoor.

 

 

 

Please follow and like us:
0

Een zonnige meivakantie

Wat is het warm in Nederland. De kinderen hebben meivakantie,dus alles mag en kan rustig ‘an.. Geen volle wasmanden met veel, heel veel voetbalkleding. Geen ontbijttafel klaarzetten: De kinderen worden pas rond lunchtijd wakker en smeren zelf een boterham of pakken een kom met melk en Tresor (een soort cornflakes die gevuld zijn met chocolade). Laatst vroeg iemand mij ‘of ik ze niet gewoon vroeg uit bed moet halen?’ Ja dat zou ik moeten, maar ik moet eerlijk toegeven dat ik geniet van de rustige ochtenden alleen. Gewoon wakker worden met een kop koffie, journaal kijken en in alle rust klaarmaken voor de dag. Ze staan doordeweeks om 6 uur op, gaan naar school, trainen en werken. Lekker uitslapen mag ook wel een keer.

Met andere woorden Ik geniet. Met mooi weer voelt het leven toch anders. Het voelt vrijer, relaxter en positiever. Wat heb ik gedaan deze vakantie? Behalve uitrusten, veel in de tuin rondhangen en ijsjes eten?

 

 

 

 

 

Please follow and like us:
0

Verlatingsangst

Mijn jongste zoon kreeg last van verlatingsangst toen hij nog klein was. We waren in een pretpark. Het was ontzettend druk, gillende kinderen (ook de mijne) van de warmte of enthousiasme. Het krioelde van buggy’s en ouders met kinderen op de nek. Onze drie kinderen mochten in de speeltuin spelen. Wij stonden aan de kant, kijkend waar ze aan hingen, op klommen en af gleden. Ondanks dat we erg alert waren, was Boaz opeens weg. Ik zag hem gewoon niet meer. Hij was ons gaan zoeken, maar hij was naar de verkeerde kant gelopen.  Wat een nachtmerrie! Gelukkig hebben we hem snel gevonden, maar wat  een trauma voor hem en wat een trauma voor mij. Vanaf toen week hij geen moment af van mijn zijde. Paniek als ik er niet was..

de beruchte speeltuin..

 

De laatste maanden voel ik mij ook een beetje als Boaz toen in het pretpark. Ik heb veel vriendinnen met wie ik gezellige dingen doe of lekker klets met een pot thee. Maar ik heb ook vrienden die echt om mij heen staan. Vrienden 2.0 noem ik ze. Ons gezin heeft nogal wat te verduren gehad. Deze vrienden zijn echt steun voor ons geweest als gezin. Niet alleen door een appje van Hoe is het? Want die ontvang je best vaak. Nee, ze steunen ons door te luisteren, inspiratie, gebed, een belletje, een onverwacht bezoekje, meenemen om koffie te drinken ergens of om te komen eten. Ik weet ook dat ik altijd daarheen kan om te huilen of te praten, zonder afspraak. Dat bepaald een extra level in je vriendschap; dat je nooit een afspraak hoeft te maken om binnen te vallen. Dat je familie bent. Ik moet wel zeggen dat ik als Indo, dit zowiezo gewend ben: Je kan altijd mee-eten (met bord op schoot), de deur is altijd open , voel je thuis, voel je vrij.

De ‘verlatingsangst’ begon toen twee van deze vrienden 2.0 , een echtpaar, ons vertelden dat ze besloten hadden om te verhuizen. Niet naar een andere plaats 10 kilometer verder. Nee, naar Engeland. Wat een schok. Wat een verdriet. Ze waren jaren geleden van Engeland naar hier gekomen en wilden weer terug. Dit had met de Brexit te maken en hun kinderen, die nog  in Engeland wonen. Wat zou ik ze missen, dacht ik. Ze wonen inmiddels in Engeland en inderdaad ik mis ze.  Soms rij ik door hun oude straat, en denk ik ga even kijken wat ze doen vandaag. maar besef dan snel dat ze daar niet meer wonen. Natuurlijk gaan we ze gauw bezoeken, maar dat is toch anders dan gezellig binnenvallen.

 

Pas geleden gingen we gezellig naar het terras met andere vrienden 2.0. Het was ook erg gezellig, tot ze ons vertelden dat ook zij gaan verhuizen. Oh?Echt? Niet? Ook niet naar een dorpje verderop, maar naar een dorpje in..Turkije! Ze willen aankomende juli vertrekken, zodat hun kinderen daar na de zomervakantie direct op hun nieuwe school kunnen instromen. Ik wist dat dit altijd hun wens was om daarheen te verhuizen, maar niet zo snel. Natuurlijk ben ik erg blij voor hen, maar niet blij voor mijzelf. Ja, we komen natuurlijk overvliegen…ja we skypen..ja we appen..ja we denken aan jullie..maar dat is anders.

Ik voel een soort paniek opkomen, als ik denk aan juli. Dat ik mijn dierbaren uit het oog verlies. Mijn steun, mijn vangnet. Verlatingsangst is niet voor kleine kinderen, maar ook voor gevoelige vrouwen zoals ik. Een grote troost, ik heb een geweldige familie. Die van mij houden en mij steunen en hopelijk nooit gaan verhuizen naar het buitenland.

cropped-cropped-Collage-2017-03-19-21_11_45-1.jpg

 

 

Please follow and like us:
0

Wat doet mama als ze een paar dagen alleen thuis is?

De afgelopen dagen was Gerrit Jan met onze jongste zoon Boaz een paar dagen naar Menorca. Boaz mocht met zijn elftal FC Twente onder 15, meedoen aan een toernooi op dit zonnige eiland. Natuurlijk miste ik ze, maar er zaten ook wat voordelen aan een paar dagen alleen thuis zijn. Nou ja ik was niet helemaal alleen thuis: Mijn andere twee kinderen waren er ook nog. Toch hebben zij een leeftijd dat ze weinig nog aanwezig zijn door hun werk, school, vriendin en andere sociale verplichtingen.

IMG_7675

Dag 1: Ik stond al om 9.00 uur voor de winkel om verf en toebehoren te halen voor mijn klusproject:het restylen van de slaapkamer. Wanneer Gerrit jan op reis is, begin ik altijd aan een klusproject. Toen ik alles binnen had, ben ik direct gaan schilderen. In de avond ben ik met een tosti op de bank gaan hangen. Lekker netflixen..

Dag 2: Ik ben op weg gegaan om de woonaccessoires te kopen. Planten heb ik bij het tuincentra gekocht. Hier zag ik mijn nichtje Marijke met haar kroost. We hebben lekker in het tuinrestaurant gekletst. S’Avonds weer een makkelijke maaltijd en netflixen. Heerlijk!

Dag 3: De hele dag gewinkeld met mijn zoon en zijn vriendin. Hij mocht kleding uitzoeken. Het grappige is dat er nu steeds meer mode terugkomt uit mijn tijd. Dat heet nu retro. Met op de achtergrond Boyz II men was Noel een Kappa trainingspak aan het passen. Hij kocht uiteindelijk alleen het jasje en een shirt van Kappa.Ik ben gaan shoppen voor de baby van mijn broer en schoonzus, die 3 april geboren zou worden. s’Avonds zijn we lekker gaan eten bij Triple B, een burgerrestaurant. Gezellig!  Ik ben na dit tripje een bakje thee gaan drinken bij een vriendin. In de avond lekker op tijd in bed met een stapel woonmagazines en een kop thee.

Dag 4: De ochtend heb ik het hele huis schoongemaakt. Elke millimeter afgestoft en gezogen. Noel heeft me goed geholpen. In de middag ben ik met Ike (zijn vriendin) naar de voetbalwedstrijd van Noel gegaan. Mijn ouders waren er ook. Met een bak patat speciaal uit de voetbalkantine, heb ik op een stoeltje de wedstrijd gevolgd. Lekker foute, vette hap. GENIETEN!

Dag 5: Eerste paasdag. Ik had zo slecht geslapen. In de ochtend ben ik met Noel naar de kerk gegaan. Pasen is voor ons niet alleen chocolade eieren en brunch. Wij vieren dat Jezus is opgestaan uit de dood. (Dit vieren we o.a. wel met brunch en chocolade eieren op tafel) Voor mij een belangrijke feestdag, want dit is voor mij de basis van het christelijk geloof. Thuis heb ik de voorbereidingen gedaan voor als het hele gezin weer thuis zou zijn. Ik was moe van de gebroken nacht, dus heb ook even geslapen. Laat op de avond belde Gerrit Jan dat ze waren geland in Düsseldorf. Ik ben in de auto gestapt om ze op te halen. Door mijn moeheid, was autorijden best een uitdaging. Ik had mijn hoofd er niet helemaal bij. Moest drie keer knipperen en met mijn ogen knijpen om te zien wat er op de borden stond. Help! Eindelijk waren wij allemaal weer thuis.

Ik heb de dagen genoten van de rust in huis, maar langer had ik niet leuk gevonden. Daarbij heb ik de afgelopen dagen geen pan aangeraakt. Te vaak een makkelijke maaltijd is niet goed voor mij…

cropped-cropped-Collage-2017-03-19-21_11_45-1.jpg

 

 

Please follow and like us:
0

Ik ben een echte huismus.

Ik durf het eerlijk toe te geven: ik ben een huismus. Niet eentje die het wel lekker vindt om op een vrije zondag in huispak op de bank te zitten. Nee, ik ben een rasechte huismus. Het liefste ben ik elke dag thuis. Ik voel me er vrij, ontspannen, in mijn element. Wat is er nu heerlijker dan je eigen dag te kunnen indelen? Zelf bepalen wanneer je luncht, hoe vaak je pauzeert, je een belletje doet naar je moeder? Of thuiswerken zonder je druk te maken of je er wel representatief uitziet?

Een paar weken geleden was iedereen hier getroffen door de griep, ook mijn man.  Na een aantal dagen werd hij helemaal gek thuis. De muren kwamen op hem af en hij wilde dolgraag  aan  het werk. Ik daarentegen zou makkelijk twee weken thuis kunnen blijven, zonder me ook maar 1 seconde te vervelen. Ik lig niet in mijn huispak op de bank, want dan zou ik me ook stierlijk vervelen. Ik heb zoveel te doen in en om het huis! Ik zou gaan schilderen, mijn huis restylen, het huishouden doen, nieuwe recepten uitproberen of lekker in de tuin werken. Genieten. Heb gewoon tijd tekort als huismus.

Toen ik ging surfen over dit onderwerp, kwam ik wel veel stereotype huismussen tegen. De welbekende oude ‘kattenvrouwen’of ‘de huispakkers’. Ook ik heb een kat en een huispak, maar ik val niet onder die categorie.( vind ikzelf haha) Ik vind het ook gezellig om bijvoorbeeld met vriendinnen iets leuks te doen, te lunchen met mijn man of een filmpje te pakken met de kinderen. Vroeger zou ik rusteloos worden wanneer ik een weekend geen afspraken had. Ik moest overal naartoe en wilde niks missen. Nu vind ik het helemaal geen probleem om weekenden geen afspraken te hebben.

Mijn dochter met  onze kat(ook onder een plaid op de bank:)

Hieronder enkele kenmerken van een huismus.

  • Een huismus gaat op vakantie, maar gaat nooit te lang weg. De huismus komt meestal een dag te vroeg thuis.
  • Een huismus werkt het liefste thuis.
  • Een huismus hecht veel aandacht aan gezelligheid in huis: hapjes op tafel, kaarsjes, plaids en kussentjes.
  • Een huismus maakt afspraken van hoogstens een paar uurtjes en maximaal een aantal keer per maand.
  • Een huismus ontspant van frummelen en fröbelen thuis.
  • Een huismus besteld de boodschappen en/of kleding online.
  • Een huismus verkiest netflix , boven een avond uit.
  • Een huismus kan blij zijn met weekend zonder afspraken.
  • Een huismus trekt na een werkdag bij thuiskomst, direct iets ‘makkelijks’ aan en gaat onder een plaid op de bank liggen.
  • Een huismus is gewoon het gelukkigst thuis.

Zijn er nog meer huismussen naast mijzelf?  Ik zou graag iets van je horen, ook als je een kattenvrouw in huispak bent.

 

 

 

Please follow and like us:
0

Vloggen als een Twentse boerindo.

Ik zou dolgraag mijn blog naar een wat ander niveau brengen. In mijn ogen is dat door te vloggen.

Ik probeer te bloggen, alsof ik met iemand aan het kletsen ben.  Om met bloggen een standpunt, een idee of een onderwerp over te brengen, ben je wel meer beperkt doordat je alleen je woorden en foto’s kan gebruiken. Met vloggen is dit  uitgebreider. Je ziet me dan letterlijk ‘kletsen’ met daarbij mijn gezichtsuitdrukkingen, mijn toon en natuurlijk een realistische kijk in mijn leven. Ik had daarom besloten om per januari 2018 mijn eerste vlog uit te brengen.

Ik heb drie vlogs gemaakt. De eerste ging over een DIY project, de tweede over mijn make-up en de laatste over opvoeden. Ik heb er geen van deze vlogs aan iemand laten zien. Wat een totale afgang!

Wat er uit mijn mond kwam was een vreemde stem, die totaal niet op de mijne leek met een ontzettend Twents accent!

Hallooooooooooooo ik ben Shannon uut Hengeloooooooooo!

Ik was echt een Twenste boerIndo. Bovenop mijn Twentse accent moest mijn tekst tig keer over. Ik probeerde te kletsen maar zei regelmatig euh of ik sprong van de hak op de tak. Na de zoveelste opname ging  de tekst inclusief het Twentse accent ( dit kan ik echt niet veranderen) eindelijk vloeiend.

 

Alle vloggers zien er mooi uit. Denk aan  Monica Geuze: zelfs in pyama in bed is ze nog mooi. Geen vogelnest op haar hoofd van het slapen, geen kwijl langs haar mond, geen flanellen gekreukte pyjama. Zoals ook de vriendin van die Enzo Knol, zag er mooi uit, terwijl ze zat te huilen omdat hun verkering uitging. Ze blijven knap en glamourous! Wanneer ik met tranen op  een video sta, zijn mijn ogen knalrood en opgezwollen, mijn make-up uitgelopen en snotbellen gaan in en uit mijn neus. Voor mijn eigen vlogs had ik me zo mooi mogelijk opgemaakt. Echt mijn best gedaan voor een doordeweekse dag. Ik had geprobeerd de best lichtinval te hebben, en op een juiste plek te zitten. Alles werkte absoluut niet: ik zag er gewoon niet mooi uit.

De optelsom van Twenstse boerindo zonder glamouruitstraling, maakte dat ik mijn vlogs heb gewist. Ik ga maar even door met bloggen, zodat ik zogenaamd in ABN kan zeggen Hallo ik ben Shannon uit Hengelo en ik filters kan gebruiken voor de foto’s. Per  januari 2019 zal ik mijn eerste vlog uitbrengen! Als ik durf..

 

 

 

 

Please follow and like us:
0

De luizenmoeder

Gisteren heb ik de serie De Luizenmoeder gekeken, ( Uitzending gemist). Het gaat over de basisschool de Klimop. Een pas gescheiden moeder met haar dochter Floor zijn  nieuw op deze school. Ja beiden zijn nieuw op school. Want wanneer je kind naar een basisschool gaat, ben je als ouder automatisch ook ‘nieuw’ in de complexe kring van ouders rondom de school. Deze serie laat dit perfect zien.

Mijn kinderen zijn al jaren van de basisschool af. Ze zaten op een gemoedelijke school in onze wijk. Dagelijks fiets ik er nog langs op weg naar de supermarkt en komen er altijd herinneringen boven. Buitenspelen met kapotte knieën, gesprekken met de leerkrachten over je zoon die steeds anderen afleidt, voorstellingen waar je de ballen van snapt, crea-middagen met veel lijm en krantenknipsels, schoolreisjes waar de zogenaamd lege bus aan komt rijden met bukkende kinderen. Een compleet andere fase in het opgroeien van mijn kinderen. Een compleet andere wereld.

foto:newsroom AVROTROS

In de serie De Luizenmoeder worden de karakters lekker aangedikt, waardoor het hilarisch herkenbaar wordt. Ik zeg altijd, wanneer iemand te hard lacht om een grap, er herkenning is. Nou ik zal je zeggen: ik lachte hard! De humor is scherp, daar hou ik van. Je wordt terug gezogen in de tijd van het schoolplein.

Hieronder een aantal personages:

De directeur Anton: De directeur probeert ALLES goed te doen. Een en al positiviteit. Zelfs wanneer een boze moeder hem uit te schelden over de wc-rollen die ze te ranzig vindt om mee te knutselen, blijft Anton haar bemoedigen. De outfit past ook echt bij een basisschooldirecteur: bruine pantalon, bruin jasje, bloesje eronder..

Juf Ank: Alles moet zoals juf Ank dat wilt. Ze is star en stijf. Ze zingt op een dwingende toon een heel pedagogisch verantwoord liedje, die je tenen doen krommen. Je krijgt gewoon medelijden met de kinderen in haar klas. In de eerste aflevering dwingt ze per liedje (dag,dag,dag) de ouders uit de klas te gaan. Want ‘afscheid nemen in de bovenbouw is alleen nog in de gang.’ Natuurlijk komt nieuwe moeder Hannah te laat met haar dochter met alle gevolgen van dien.

Moeder Hannah: Een moeder die achter steeds de feiten aanloopt, omdat ze in een compleet nieuwe situatie zit: nieuwe school, nieuwe ouders, pas alleenstaand, nieuwe baan.Ik herken mijzelf zo in haar. Niet qua gezinssituatie, maar wel het ongemakkelijk voelen als moeder op het plein. Ik liep (en loop) regelmatig achter de feiten aan. Zo stond ik weleens op het plein met de kinderen, terwijl het een studiedag was. Of moest ik snel nog een kadootje scoren voor de juffen die jarig waren.

Moeder Hannah komt er bijvoorbeeld achter via via, dat er een  kennismakingsavond voor ouders is, waar je door middel van het idool van je kind, jezelf moet presenteren. Ze doet net of ze dit natuurlijk allang wist, om niet als een slechte moeder over te komen. Maar je voelt haar stress..Die avond heeft iedereen heeft een stuk speelgoed mee. Moeder Hannah is te laat en verkleed als prinses uit Frozen met blauwe jurk en al! (ai verkeerd begrepen)

Moeder/assistente Nancy: de SUPERMOEDER! (link in blog: de supermoeder) Haar zie je bij elke ochtend en middag rondlopen met knutselmaterialen. Zij is naast crea-moeder, ook kookmoeder, overblijfmoeder en meer. Haar naam wordt ook altijd genoemd na afloop van elke activiteit op school, waar ze aan mee heeft geholpen. In de serie heeft ze een geheime relatie met de directeur. Hier wordt door de moeders flink over geroddeld.

foto:bingfilm.tv

Naast deze persoonlijkheden heb je nog de altijd- boze -moeder, de roddelmoeder, de homo-vaders van Rianne,een chinees meisje. Constant wordt er verwijtend geattendeerd  ‘heb je nieuwsbrief niet gelezen?!‘ Iets wat voor mij erg confronterend was, aangezien ik de nieuwsbrieven ook bijna nooit doorlas uit gebrek aan interesse.

Ik ben in ieder geval fan van deze serie en ga wekelijks kijken hoe het met de Klimop gaat. Ook voor aanstaande moeders een tip, want je neemt alvast een kijkje in de wereld van de basisschool. Als ouder denk je dat het rustig is wordt, wanneer je kroost 4 jaar wordt en naar groep 1 gaat. Niks is minder waar!

De Luizenmoeder zondag 20.25 uur op NPO3

Please follow and like us:
0

Gezellig kletsen? Not!

Jaren geleden kwam ik een oude kennis tegen Ze is erg sympathiek, maar ze kletste altijd alleen over zichzelf. Ze begon ook tegelijk over haar promotie op het werk. Ik was in die tijd met pijn in mijn hart  gestopt met mijn ontwerpbedrijf Hannah Design en zat zelf ook in zak en as. Ik luisterde en luisterde en toen trok ik het niet meer. Ik riep: en met mij gaat het goed ! het flapte er zo uit..ai.

Een paar dagen terug kwam ik in een situatie waar ik met een groep moeders stond te wachten. Ik had ze een tijdje niet gesproken. Ik begon maar te kletsen om de tijd te doden. We stonden toch samen en moesten toch wachten. Je kan dan een aantal dingen doen, zoals je mobiel pakken en lekker op Pinterest rondsnuffelen of een appje sturen naar een vriendin die aan het werk is, of stil om je heen kijken (wat vaak ongemakkelijk is) of lekker even kletsen met de ander. Het laatste leek mij de beste keuze.

Ik vroeg geïnteresseerd aan moeder 1 hoe het met haar studie ging. Ik wist dat ze een jaar geleden was begonnen aan een nieuwe studie. Ze begon te vertellen over hoe zwaar, maar leuk het was . In combinatie met de kinderen en de projecten die ze moest doen. Ik luisterde aandachtig naar haar verhaal, want ik heb ook een studie van een jaar gedaan met gezin, werk en verhuizing erbij. Na haar verhaal viel het stil. Je mag ook mij iets vragen hoor? dacht ik.

Op naar moeder 2. Hoe is het met je kinderen? Vroeg ik geïnteresseerd.  Ook zij begon te vertellen over haar schoolgaande kinderen en hun hobby’s. Ik luisterde weer aandachtig, want tja ik heb ook kinderen die naar school gaan en leuke hobby’s hebben. Maar na  dit antwoord, weer niks. Geen interesse in mij, geen vraag waar mijn kinderen naar school gaan, wat zij leuk vinden om te doen, hoe ze heten. Alleen maar stilte. Moeder 3 hetzelfde. Ik stelde vraag , na vraag, na vraag. Er werd netjes geantwoord, maar niemand vroeg iets aan mij. Geen interesse..

 

Ik was gewoon de interviewer!

Toen ik door mijn vragen heen was, na alle onderwerpen te hebben aangesneden van vakantie tot eetgewoontes, viel het stil en werd het ongemakkelijk. Moeder 3 zei snel ; ik ga even daar staan hoor. Ik pakte maar snel mijn mobiel om een vriendin te appen die op haar werk was en om op Pinterest te kijken.

Toen ze wegliep schreeuwde ik in mijn hoofd : EN MET MIJ GAAT HET GOED!

cropped-cropped-Collage-2017-03-19-21_11_45-1.jpg
Ik ben het!

 

Please follow and like us:
0