Die verslavende kaasbitterbal!

Ik probeer mijn kinderen discipline bij te brengen. Maar heb ik dat wel?Helaas ben ik mijzelf hierin ontzettend tegengekomen. Ik heb vanaf de zomer zoveel lekkere dingen gegeten en ben daarmee doorgegaan tot op heden. De zomer was warm, de avonden lang.Terrasje pakken , even gezellig lunchen en bijkletsen met vriendinnen, een koffie in de zon met een puntje cheesecake, tapas op tafel. Gezellig! Lekker in de ontkenningsfase, gewoon onbezorgd genieten.

 

Naarmate de weken voorbij vlogen, voelde me steeds slechter in mijn vel zitten. Mijn broeken begonnen te knellen. ik zag onder de douche dat ik een buikje kreeg. Morgen zou ik beginnen met gezond eten en meer bewegen. Maar morgen werd elke keer ‘morgen‘. Tot overmaat van ramp ontdekte ik een echte delicatesse: de kaasbitterbal. Hemels. Een heerlijke krokante buitenkant, met erin gesmolten Old amsterdam. Zo verslavend, dat ik een hele zak in mijn eentje op kan eten.( En ook heb gedaan)

Inmiddels staan sommige leuke jurkjes niet meer zo leuk. Ze zitten zo strak, dat je alle rondingen goed ziet. Zet je mijn hoofd andersom op mijn lijf, dan kan mijn buik doorgaan als bil. Inmiddels moet ik de knoop van mijn broek open doen als ik op de bank zit, want wat knelt deze verschrikkelijk. Inmiddels is mijn taille  ook aan het verdwijnen. Inmiddels is mijn Boyfriendjeans een skinny eworden.. Een weegschaal hebben we niet thuis. Ik woog altijd gemiddeld rond de 55 kg. Prima toch, voor een moeder van drie kinderen, die nogal klein van stuk is en half in de overgang zit? Vorige week toch uit nieuwschierigheid bij mijn ouders op de weegschaal gestaan: 63,5 kg inmiddels. Wow!Om mijzelf een beetje moed in te spreken, bedacht ik me dat ik best wel zware kleren aanhad: zeker 8kg samen! Oke 5kg dan…

Nee Shannon de werkelijkheid is dat je moet veranderen.

 

Mijn briljante plan:

  1. Elke dag een lange wandeling
  2. Planking in de ochtend
  3. Water, thee drinken
  4. Lunch= een maaltijdvervanger
  5. Diner=gezond (zoek nog recepten)
  6. Tussendoortjes niet of groente/fruit/noten
mijn aanvalsplan

 

Ik laat jullie weten hoe het mij vergaat de aankomende weken. Of ik echt de discipline op kan brengen om weer een platte buik en billen te krijgen. Ik begin niet morgen, maar ik begin nu. Oke niet ‘nu’ want ik heb nog een zak kaasbitterballen in de vriezer. (ja is zaterdag=filmavond=happies)

Ik begin maandag echt….

Dikke kus!

 

 

 

 

 

Please follow and like us:
0

Wat een spannende week

Stress is een vorm van spanning die in het lichaam van mensen, dieren of planten optreedt als reactie op externe prikkels en die gevolgd wordt door een bepaald patroon van fysiologische reacties.

 

Afgelopen week hadden wij last van deze spanning door externe prikkels! Boaz kreeg namelijk te horen of hij wel of niet door mocht naar FC Twente onder 16. Wat was hij gespannen en zenuwachtig. Ook ik als moeder kon er bijna niet van slapen. Je wilt niet dat je kind teleurgesteld wordt, zich afgewezen voelt. Ik had echt medelijden met hem. Hoe gaan we hem opvangen als hij niet door zou gaan? Sterk zijn Shannon voor je kind..Onderwijl had ik er buikpijn van.

Het werd ook nog spannender gemaakt, omdat de eerste 5 jongens uit zijn team al dagen eerder bericht kregen. Sommigen gingen door, anderen vielen af. Nog meer gepieker: Was hij beter? Waarom viel hij af? Zou ik dan ook afvallen? Waarom hoor ik het pas donderdag? Hebben ze dat expres zo gepland? Maar ook medeleven met de jongens die na jaren weg moeten.

Als kers op de taart, werd er twee dagen voor het exit-gesprek, zoals de jongens het zelf noemen, nog een oefenwedstrijd tegen ATC gehouden. Hier deden 7 stagespelers mee. Zouden deze spelers beter zijn dan nog konden er jongens afvallen. Weer twijfel en stress en prestatiedruk: Wie doen er mee? Welke positie? Hoe voetballen ze?

Donderdag brak aan. Om 11 uur hadden we het ‘exit-gesprek’. Wij hadden in de stress de afslag Enschede gemist, dus Boaz stond al op de parkeerplaats te wachten met een betrokken gezicht. met z’n drietjes liepen we naar binnen waar de trainer ons opwachtte. Hij vroeg of we verse koffie wilden: ABSOLUUT niet! Koffie halen en inschenken kost teveel tijd.  We wilden het antwoord; is hij door of niet? Eerst begon de evaluatie van het afgelopen seizoen. De trainer praatte over goede kwaliteiten, maar ook verbeterpunten. Ik probeerde uit elke zin te halen hoe de stand van zaken was. Wanner hij zei ‘Boaz daar moet je aan werken’..dacht ik : ‘ja! hij mag door. Maar dan kwam er een zin ‘ga voor jezelf dit en dat…’en dan dacht: Ahh nee toch niet door..

Na enkele minuten, die voor mij uren duurde (ook omdat ik niet veel van voetbal begrijp) kwam de verlossende zin: je bent door Boaz. [to be continued.]

Please follow and like us:
0

De griep

Het was rustig op mijn blog, omdat er in Huize Dekker ‘de Griep‘ was binnengekomen. De weken ervoor hoorde ik om mij heen iedereen erover, maar gelukkig waren wij nog lekker fris&fruitig. Tot 3 weken geleden. Mijn oudste zoon belde een beetje warrig op vanuit zijn werk, of ik hem alsjeblieft op kon komen halen, omdat hij zich zo slecht voelde. Ik ben naar de Jumbo gereden, waar hij werkt. Inderdaad: hij voelde loeiheet aan en waggelde een beetje naast me. Na 7 dagen verzorgen, zweten, ijlen was hij weer redelijk zichzelf.  Als een malle heb ik hier de deurknoppen schoon zitten poetsen, vitamines slikken en tandenborstels uit elkaar zitten houden. Toch kreeg manlief ook de griep te pakken. Weer verzorgen, zweten, ijlen.

Na 3 dagen kon ook mijn lichaam zich niet meer verweren en begon ook de griep bij mij. Daar lagen we met z’n tweeën op bed; hoestend, zwetend, pijnlijdend, ijlend. Ik moet zeggen dat ik deze griep flink heb onderschat. Het leek alsof er een bulldozer over mij heen was gereden. Niks werkte meer normaal in mijn lichaam. Ik voelde me flink beroerd en zielig. Door de vele paracetamolletjes en hoestdrank kreeg ik een maagontsteking. Ik kon geen eten meer verdragen, want dat vloog er direct weer uit. Een aantal keren per dag overgeven. Zelfs thee was een ramp. Op een vrijdagavond konden we gelukkig toch naar het ziekenhuis, waar ik (zet)pillen kreeg. Zo kon ik weer eten en aansterken. Door het lange liggen  van de laatste week, zat een zenuw klem in mijn nek. Dit leidde tot vreselijke pijnscheuten door mijn hoofd. Ze waren zo erg , dat ik erom moest huilen. Gelukkig kwam na een aantal dagen helse pijn een vriendin, die masseuse is, mijn nek los masseren. Wat een opluchting toen de hoofdpijn weg was. Een aanrader wanneer je last van migraine hebt, om naar haar toe te gaan. Het geeft zoveel verlichting.

Vandaag, precies 14 dagen verder, voel ik mij nog niet helemaal mijzelf, maar ik kan wel weer bloggen. Al met al ben ik zo dankbaar dat ik  gezond aan het worden ben. Ik vond het herstel na mijn bevalling makkelijker dan het herstel na deze griep. Er is wel een voordeel aan deze 14 dagen: ik ben flink wat kilo’s afgevallen. 😉

Ik zit te overwegen om voor volgend jaar de griepprik te halen. Iemand ervaring met de griepprik?

cropped-cropped-Collage-2017-03-19-21_11_45-1.jpg

 

Please follow and like us:
0

Zou ik al in de overgang zijn?

Hartje winter en ik lig in bed met de deken aan de kant geschoven. Ik heb het heet. Bijna elke nacht krijg ik het ontzettend warm. Het lijkt alsof ik in een hotelkamer zonder airco lig in Allicante. Ik slaap het liefste met mijn benen bungelend uit bed, en alleen met een kort broekje met hemd aan. Overdag krijg ik af en toe ook hitte-aanvallen. Zo was ik laatst gezellig winkelen met mijn moeder en dochter.Ik was dik gekleed, omdat het maar 3 graden was en het regende. We liepen de Primark in. Daar stond ik in mijn winterjas, met grote geblokte shawl tussen de winkelende mensen. Het werd steeds drukker en drukker. En ik kreeg het warmer en warmer. Eenmaal buiten was ik nat van zweet. Ik heb de rest van de dag met mijn jas wijd open gelopen en de shawl in mijn tas. Natuurlijk de dag erna een flinke snotneus.

soooo hot

Mijn huid jeukt ook op rare momenten. Vooral bij warmte, dan voel ik overal jeuk. Op mijn neus, op mijn oorlellen, op mijn buik en onder mijn voeten. Het gevoel alsof ik gerold heb, in een veld vol brandnetels. Op de Pasar Malam heb ik jaren geleden een ruggenkrabber gekocht en die komt nu goed van pas.

Mijn gewicht is helaas ook niet meer zoals het was. Normaal 52 kilo, nu ? Ik heb geen weegschaal in huis, maar mijn buik en billen zijn niet echt strak meer. Ook lijken mijn wangen boller. Echt balen.

Laatst tijdens een hitte aanval, overviel mij de gedachte dat ik misschien in de overgang zou kunnen zijn. De menopauze.. Dat is toch voor dames van 50 +? Ik had ergens ooit opgevangen, dat wanneer je moeder ook vroeg in de overgang is gekomen, dat ook jij als dochter vroeg in de overgang kan komen. Hmmm? Ik heb  mijn moeder direct gevraagd en inderdaad :Zij begon met 38 jaar met de menopauze. Ik ben 41 jaar..

De menopauze (Grieks: μην: maand, παυσις: ophouden) is het stoppen van de menstruatie van een vrouw. Het treedt op wanneer de eierstokken geen vruchtbare eitjes meer over hebben. [wikipedia]

Ik ben aan de pil en slik deze door zonder stopweek. Ik heb daarom een lange tijd geen menstruatie gehad. Of het gezond is een andere discussie ;). Om te testen of ik daadwerkelijk in de overgang ben, zou ook mijn menstruatie uit moeten blijven. Dus moest ik stoppen met de pil. Dit heb ik enkele weken geleden gedaan. Mijn menstruatie bleef uit.

Hieronder symptomen van de overgang.

1. Opvliegers

2. Gewichtstoename

3. Onregelmatige menstruatie

4. Verlies libido

5. Vaginale droogheid

6. Stemmingswisselingen

7. Vermoeidheid

8. Haaruitval

9. Slaapstoornissen

10. Moeilijk concentreren

11. Geheugenverlies

12. Duizeligheid

13. Veranderende stembanden

14. Incontinentie

15. Opgeblazen gevoel

16. Allergieën

17. Broze nagels

18. Verandering lichaamsgeur

19. Onregelmatige hartslag

20. Depressie

21. Angst

22. Prikkelbaarheid

23. Paniekstoornis

24. Pijn in de borst

25. Hoofdpijn

26. Pijnlijke gewrichten

27. Brandende tong

28. Elektrische schokken

29. Klachten spijsvertering

30. Klachten tandvlees

31. Spierspanning

32. Droge huid

33. Misselijkheid

34. Nachtelijk zweten

Ik moet eerlijk zeggen dat ik van een groot aantal symptomen altijd al last heb 😉 Dus dat is lastig te testen . Gelukkig bestaat er een echte menopauze testen. Bij drogisterij en online te verkrijgen voor ongeveer 10,- euro. Hoe het werkt moet ik nog even uitvogelen.

 

Ik wacht even een aantal weken af voordat ik de test doe. Natuurlijk zal ik jullie vertellen hoe het werkt, hoe het precies gaat  en of ik echt al in de overgang ben.

Ik heb veel vragen. Zou ik ooit nog zwanger kunnen worden?, hoelang duurt de ‘overgang’?, en krijg ik nog wel menstruatie? Ook komen er verwarrende gevoelens boven van ‘Ik ben oud aan het worden. Ik kan nooit meer een baby krijgen. Hoor ik nu bij de oma’s? Voor mij is de overgang een compleet nieuwe wereld. Een wereld waar ik eigenlijk nog niet aan toe ben.

Hebben jullie tips voor mij? Vooral tips voor het zweten en de vreselijke jeuk…

Please follow and like us:
0

Emotie eten

Ik ben een paar dagen verder met mijn shake-dieet. Eerlijk gezegd valt het vies tegen! De shakes zelf smaken goed: wanneer je goed schud, smaakt het ook echt naar een milkshake, alleen iets minder zoet. De eerste dag dat ik een shake dronk, ter vervanging voor de avondmaaltijd, kreeg ik vreselijke krampen. Ik kon niet lopen of gewoon rechtzitten. Mijn darmen deden salto’s en het leek alsof ik op het punt stond te bevallen. Dit kon toch niet gezond zijn?! Manlief keek op de verpakking, en er stond Verplicht met 2 liter water drinken per dag. Ai! dat zou de boosdoener kunnen zijn; had die dag 2 thee, een glas bitter lemon en 1 koffie gehad. Ik let nooit op wat ik drink door de dag heen. Ik neem de tijd niet, wanneer ik druk ben met werk of geconcentreerd in een serie zit. Ja, 2 liter water gaan we vanaf nu drinken, want opnieuw weeën wilde ik absoluut niet.

De dagen die volgden gingen prima. Tot ik een beetje gestressed werd over verschillende zaken, zoals bijvoorbeeld het vertrek van onze dochter naar Tenerife. Ik begon met emotie-eten..

Bij emotie-eten denken mensen vaak aan personen in huispak op de bank met een *nest op hun hoofd (* plukken haar, die door slapen gevormd zijn als vogelnest), hele zakken chips met dipsaus naar binnen werken, met als toetje 8 repen Mars en dit wegspoelen met 1 liter Coca cola.

lekker bakken! alleen al om de geur..oke ook om de smaak

 

Mijn emotie eten is anders. Wanneer ik stress heb, neigt alles in mij naar ‘gezelligheid’ in huis. Dat betekent iets bakken, zodat de heerlijke geur van verse cake of appeltaart door het huis fladddert. Dat betekent hapjes op tafel in leuke schaaltjes, zoals blokjes kaas, olijfjes en serranoham. Dat betekent ook lekker lunchen bij van der Valk (mijn favoriet) samen met manlief. Dit soort emotie-eten zorgt ervoor dat ik nog geen gram ben afgevallen en mijn taille nog steeds zoek is. Maar ik bekijk het van de positieve kant: Was ik niet gaan shaken, dan was ik nog dikker geworden. Nu blijf ik in balans…

Naast emotie eten heb ik ook last van emotie shoppen. Ik moet eerlijk opbiechten dat ik mijn challenge heb verloren (lees welke challenge ,in blogpost the Challenge).  Ik heb kleding gekocht voor een sollicitatiegesprek en ik heb mij uitgeleefd in een boetiek waar alles (ja werkelijk alles) 10 euro kostte. Sorry no sorry..

 

cropped-cropped-Collage-2017-03-19-21_11_45-1.jpg

Please follow and like us:
0

Shake it baby!

Sinds de zomervakantie ben ik hem verloren. Heb geklaagd en gezeurd waar hij was gebleven en heb bevestiging gezocht of het wel echt zo was. Mijn man was het zeuren zat en zei:’ Jij bent hem kwijtgeraakt, dus doe je best om hem terug te krijgen’.

En hij had ook wel gelijk..ik moest mijn leven  aanpassen om mijn taille weer terug te krijgen. Mijn taille is verdwenen, mijn vorm is geen snijboon of pinda meer,maar een vette Granny smith.

foto: still looking good.nl

 

Ik ben sinds onze vakantie, waar het buffet 3x per dag klaarstond met heerlijke gerechten en toetjes, eigenlijk blijven dooreten. Zonder nadenken. Ik had de laatste tijd flink wat stress, dus emotie-eten op de bank, met een serie van Netflix, was dagelijkse kost. Ik heb heerlijke bananencakes gebakken en ook opgegeten. Heb lekker gelunchd buiten de deur en toch de BONUS-aanbieding Pepsi cola meegenomen en opgedronken.

In maat 38 glijden qua jeans was een makkie,nu krijg ik hem niet eens over mijn billen heen. Ik ben wel overtuigd dat je het niet om maten of gewicht alleen gaat. Ik denk dat je je als vrouw prettig moet voelen in een bepaald figuur. Wees wel eerlijk tegen jezelf natuurlijk, want een smoesje kijkt al gauw om de hoek: ach ja ik ben toch al 40? Ik heb kinderen dus hoort toch zo? Eentje kan nog wel..gezellig toch?

Gisteren heb ik heerlijk gegeten bij La Cubanita. Onbeperkt tapas, een cocktail, veel gezelligheid en een vette cheesecake met slagroom als toetje, vulde de avond en vulde mijn buik. Voor een van mijn vriendinnen was dit een ‘afscheid van haar oude figuur’, want ze ging de volgende dag aan de shakes via Cambridge weightplan . Ze gaat 3 maaltijden vervangen door shakes en 2,5 liter water erbij drinken. Ze wordt via Cambridge weightplan elke week gewogen en krijgt advies. Ik dacht aan mijn taille, die er niet meer was. Ik keek naar mijn overvolle,opgezette buik van alle tapas. Waarom gaan we er niet voor? Alledrie gaan we beginnen met shakes. Samen is toch makkelijker.

Ik heb deze blikken van Weight CARE vanmiddag gekocht bij ETOS. Ook nog in de aanbieding 1+1 gratis, dus dat scheelt gewicht en kosten. Vanavond zal ik mijn eerste shake bereiden en proeven..nu al zin in.(not)

Mijn zelfdiscipline is zwak op dit gebied, dus heb het aangepast:

  • ik vervang 1 maaltijd door een shake,
  • ik drink alleen nog maar water of thee,
  • neem geen tussendoortjes (behalve stukje fruit, noten, groente)
  • bak alleen voor anderen
  • meer bewegen (moeilijk want ik haat sport)

 

Ik hoop hiermee mijn taille terug te vinden (pinda figuur?) en mij weer lekker in mijn zal voelen. Ik hou jullie op de hoogte, of ik het kan volhouden (dan jullie zeker!), of het lekker smaakt, en of het daadwerkelijk werkt.

cropped-cropped-Collage-2017-03-19-21_11_45-1.jpg
Over SDLifestyle

 

Please follow and like us:
0

Volkoren pasta voor de darmen

De laatste tijd maak ik me toch zorgen. Ik krijg steeds vaker last van mijn darmen. Niet een lekker onderwerp, maar wel een erg belangrijke. In mijn familie komen zwakke darmen of darmaandoeningen veel voor. (vaders kant) Ik heb er nooit eerder last van gehad en kon eten wat wilde: veel, vet, wit.

Vorige zomer in Spanje had ik voor het eerst last van obstipatie. Vanaf dag 1 kon ik niet poepen. ( ik zeg maar gewoon hoe het is) Alles stond stil in mijn buik. Na 4 dagen leek het of ik letterlijk knapte. Ik heb alles geprobeerd om toch te kunnen poepen, van pruimen, tot zelfs een klysma. Pas na 9 dagen kwam alles op gang.

Sindsdien heb ik sneller last van  mijn buik en kan ik moeilijk naar de wc. Afgelopen nacht was het weer raak. Ik kreeg veel pijn en heb met ogen nog dicht van slaap, een hele tijd op de wc gezeten. Zonder resultaat.

Ik ga nu opletten wat ik eet. Nog bewuster. Dit wil ik niet meer. Vezelrijk voedsel is het belangrijkste, las ik overal online. Maar hoe kom je aan een lekker recept? Ik zie veel pompoensoep, linzensoep en broccolisoepen voorbij komen. Toch moet het ook anders kunnen dan alleen soepgerechten: voor ons gezin is soep LUNCH.

Op jamiemagazine.nl/pasta van Jamie Oliver, heb ik een gerecht gevonden: volkoren ravioli met ricotta. Ziet er lekker uit en vol vezels..

Ik heb het recept iets aangepast. De ravioli heb ik kant en klaar gekocht bij Albert Hein. Volkoren en met de vulling spinazie en ricotta. Zelf maken is wel lekkerder en je kunt zelf de vulling bepalen en doseren; maar ik kies voor gemakkelijk. Ricotta zit al in de vulling, dus heb voor geitenkaas gekozen om straks brokkelend over de pasta te verdelen.

Het resultaat:

Ook al ziet het er anders uit als bij Jamie; de smaak is heerlijk. Mijn darmen werken vanavond vast goed met dit vezelrijke heerlijke recept.

 

Please follow and like us:
0

De wandelvierdaagse (bah)

De wandelvierdaagse komt er weer aan. In de alle jaren dat mijn kinderen op de basisschool zaten, heb ik maar 1 keer meegedaan aan de wandelvierdaagse. Alle ouders en kinderen waren dolenthousiast over dit gebeuren. Mijn dochter wilde meedoen, want haar vriendinnetjes gingen ook. Ik vind wandelen vreselijk, maar wilde me niet laten kennen en heb ons toch aangemeld.

 

 

Het was die schoolweek bij ons thuis elke middag stress; snel koken na het werk, de maaltijd naar binnen werken, opruimen, omkleden en rijden naar het startpunt. Ja niet oordelen, ik ging met de auto! Ik moest op tijd komen en ook nog kilometers wandelen. Meerdere ouders dachten dit ook waardoor ik alsmaar rondjes aan het rijden was voor een plekje. Uiteindelijk werd het in de berm. Door het haasten om op tijd te komen, kwam ik al bezweet aan. Daar liepen we achter een grote horde kinderen met pakjes appelsap, fanatieke ouders, waarvan sommigen met heuptasjes en wandelschoenen. (waarom deze altijd zo lelijk moeten worden gefabriceerd, begrijp ik niet)

 

De meeste ouders vonden de wandelvierdaagse hartstikke gezellig, maar ik niet. Ik vind ‘gezellig‘ thuis voor de haard met z’n allen ,inclusief  Mora-hapjes. Ik deed het puur voor mijn dochter, die inmiddels met haar clubje vriendinnen gevlogen was. Daar liep ik dus, ongezellig met de horde mee. Haasten, druk, stress, zweten en zere voeten. Avond in, avond uit. De laatste avond liepen we door het centrum, hier kregen we met veel bombarie een medaille en bloem, waar ik zelf voor betaald had.

Mijn man heeft nog eenmaal meegedaan met onze zoon. Het was toen 30 graden, wat beiden niet leuk meer vonden. Sindsdien heeft ons gezin niet meer meegedaan aan deze Nederlandse traditie. Sorry! Zielig voor onze kinderen? Beetje..

wandelen
Ringo onze briard

Laatst gingen mijn man en ik onze nieuwe buurt  verkennen. Vroeger gingen we met de kinderen naar het bos of wandelden we met onze hond. Nu gingen we met z’n tweeën. ‘Goedenavond‘ zeiden we tegen een echtpaar van ongeveer 60 jaar in matching fleece-trui. Een paar minuten later ‘Goedenavond‘; weer een echtpaar van boven 55 jaar met van die Nordic Walking stokken. Dit ging zo door. We voelden ons toch een beetje opgelaten en hebben afgesproken dat we weer samen gaan wandelen over ongeveer 10 jaar. Paartjes van onze leeftijd moeten samen joggen, mountainbiken of skeeleren.

plezier in het bos
zo lief ; de kids nog zo klein

Ik begrijp niet waarom mensen wandelen voor de lol. Maar ieder zijn hobby natuurlijk. Als ik toch moet wandelen, dan door een gezellige winkelstraat op hippe sneakers 😉

 

Please follow and like us:
0