Ze heeft het nest verlaten

Onze dochter heeft het nest verlaten. Deze zomervakantie was het zover. Ze had zich al een hele tijd ingeschreven bij de woningstichting. Dit hebben wij altijd gestimuleerd, vanwege de lange wachttijden op een woning tegenwoordig. Ze was al een tijdje aan het reageren op betaalbare appartementen. Dit liep niet zo lekker, want blijkbaar wil heel Hengelo verhuizen. 25ste, 18de dan weer 40ste op de lijst.

Een keer was ze 3de bij een studio in onze wijk. We werden uitgenodigd om te kijken. Spannend!Mijn gedachten waren al aan het ratelen over hoe ik het zou inrichten. Helaas pindakaas had de 2de kandidaat de studio geaccepteerd. Balen!

In juni was het opeens raak. Ze kwam in aanmerking voor een studio. We mochten weer komen kijken. Het complex was gevestigd nabij het centrum, bij het station. De studio oogde niet groot, maar voor haar genoeg ruimte. Deed mij een beetje denken aan een grote hotelkamer in Spanje, maar dan wel met aparte keuken.

Ik maakte me wel zorgen om haar veiligheid. Naast het complex zat een creepy fietstunneltje , liepen rondom de flat wat ‘typetjes’  en buiten stonden en lagen een hoop fietsen en oud huisraad. Het was een typische jongerenflat eigenlijk. Ik had mijn twijfels, maar zij was razend enthousiast. Zij zag zichzelf hier wel wonen. Loslaten mama…

Deze zomer hebben we geklust in haar studio om het stijlvol, maar goedkoop in te richten. Mijn interieurstyling-radar ging tekeer: een nieuw project! Mijn dochter houdt niet van kleuren, woonaccessoires of patronen. Het moest zwart, wit, strak en minimalistisch worden. Het tegenovergestelde van ons huis eigenlijk. Loslaten mama…

De zoektocht op marktplaats en de lokale kringloopwinkels was begonnen. Onze woonkamer werd een opslagplek van zwarte, strakke moderne huisraad. Intussen waren we druk aan het verven en klussen in haar studio. Deze zomer was mooi en warm. Helaas is dat met klussen in een studio met grote ramen en zonder raambekleding niet fijn. Met balkondeuren open , kwam de hitte naar binnen. Met de deuren dicht viel je van je stokje door de verse verflucht. Maar alle muren zijn lekker wit geschilderd, plintjes geplakt en alles is goed uitgesopt.

Inmiddels woont ze sinds deze zomer in haar zwart witte moderne studio in het centrum naast het creepy tunneltje, maar geniet er met volle teugen van. Ik heb van haar oude kamer een werkkamer gemaakt, om te schilderen of rustig te studeren. Elke keer wanneer ik de deur opendoe verwacht ik  ‘haar’kamer: een kamer met kleding op de vloer, groot bed erin, make up dat overal rondslingerd. Ik wordt dan in de realiteit gezet , dat mijn eerstgeborene echt niet meer thuis woont. Loslaten mama…

 

 

 

Please follow and like us:
0

Een zonnige meivakantie

Wat is het warm in Nederland. De kinderen hebben meivakantie,dus alles mag en kan rustig ‘an.. Geen volle wasmanden met veel, heel veel voetbalkleding. Geen ontbijttafel klaarzetten: De kinderen worden pas rond lunchtijd wakker en smeren zelf een boterham of pakken een kom met melk en Tresor (een soort cornflakes die gevuld zijn met chocolade). Laatst vroeg iemand mij ‘of ik ze niet gewoon vroeg uit bed moet halen?’ Ja dat zou ik moeten, maar ik moet eerlijk toegeven dat ik geniet van de rustige ochtenden alleen. Gewoon wakker worden met een kop koffie, journaal kijken en in alle rust klaarmaken voor de dag. Ze staan doordeweeks om 6 uur op, gaan naar school, trainen en werken. Lekker uitslapen mag ook wel een keer.

Met andere woorden Ik geniet. Met mooi weer voelt het leven toch anders. Het voelt vrijer, relaxter en positiever. Wat heb ik gedaan deze vakantie? Behalve uitrusten, veel in de tuin rondhangen en ijsjes eten?

 

 

 

 

 

Please follow and like us:
0

Bloggen en privacy

 

Ik wil juist met mijn blog een eerlijk beeld te geven van wie ik ben. Een kijkje in mijn imperfecte perfecte leven. Soms staan er dan foto’s bij mijn blogs, die minder charmant zijn, dan de meeste foto’s die langskomen op social media. Thats (my) life.. Ik krijg juist leuke reacties op deze blogs. (Foto’s hierboven zijn van eerdere blogs)

Ik ben soms jaloers op de mamabloggers die kleine kinderen hebben.  Ze plaatsen met trots de schattigste foto’s van hun peuter in een mini balletpakje met eromheen bijpassende ballonnen. De leukste foto’s komen voorbij van baby’s op het strand of met mama in het zwembad# baby#holiday#beach#love.  Toen mijn kinderen ook zo klein waren, waren er nog geen ‘mamabloggers’ .We maakten foto’s met een camera met een rolletje erin. Deze moest je laten afdrukken. De foto plakte je in een boek of op je prikbord met een leuke notitie erbij : dat was je blog!

 

Mijn kinderen zijn tussen de 15 en 20 jaar oud, ze zijn ook actief zijn op social media. Ze hebben zelf veel volgers en zijn erg kritisch op de foto’s die zij erop plaatsen. Maar nog kritischer op de foto’s die ik plaats van hun. Een schattige babyfoto moet gescreend worden op verschillende vlakken: niet te grappig, niet te lelijk, geen stomme kleding, wel scherp genoeg. Zouden de kleine kinderen later als ze ouder zijn, ook zo kritisch kijken naar hun babyfoto’s op de blog van hun mama?

Mijn broer en schoonzus hebben gisteren een wolk van een baby gekregen. Ze heet Maeva-Leilani Vaiana. Natuurlijk sta ik te popelen om een foto te plaatsen van mijn nieuwe nichtje op mijn blog.  Toch hebben mijn broer en schoonzus duidelijk gemaakt dat ze liever geen foto’s van hun kleine meisje op internet willen. Ze hebben een documentaire gezien, waar ze toch van geschrokken waren. De docu ging over pedofielen die de onschuldige babyfoto’s als opwindend zien. Het blijkt dat zij deze foto’s delen onder elkaar. Foto’s die je plaatst op internet, ze dwalen rond, zijn voor iedereen zichtbaar en bruikbaar.

Mijn blogs zijn persoonlijk , maar ik kan niet alles plaatsen over mijn gezin. Ik zou wel een interessantere  mamablogger zijn, als ik kon bloggen over de eerste liefdes van mijn kinderen, de driftbuien, discussies, blunders, drank&drugs, spijbelen en andere uitdagingen in mijn gezin. Tiener zijn is al moeilijk genoeg en als dat ook nog met de hele wereld wordt gedeeld, is dat niet altijd fijn. Hun privacy is belangrijker dan likes..

 

cropped-cropped-Collage-2017-03-19-21_11_45-1.jpg

 

Please follow and like us:
0

Weekend bij huize Dekker

Ik heb altijd de weekenden gewerkt. Weekend was druk, geld verdienen, collega’s, klanten. Nu werk ik niet meer buitenshuis en mag ik van de vrije weekenden genieten. I LOVE IT! We hebben eigenlijk best een vaste routine, als ik er zo over nadenk. Is het weekend wel zo vrij dan?

Hoe ziet het weekend eruit in Huize Dekker? Ik reken het weekend vanaf vrijdagavond, want dat lijkt langer..haha

Vrijdagavond: We keken altijd standaard The Voice of Holland met ovenhapjes van Kwekkeboom, tapashapjes en voor manlief TOMMY.  TOMMY is een ranzige tomatensap die naar afgekoelde tomatensoep smaakt. Helaas is TVOH inmiddels voorbij en kijken we een film op Netflix of huren het via KPN on demand.

De serie 7 seconds op Netflix hebben we laatst afgekeken en is een aanrader!

Zaterdagochtend: Boaz, Gerrit Jan en ik gaan ontbijten. Meestal staan we rond 8 uur op. Salome slaapt tot een uur of 10.00 en gaat met vrienden iets leuks doen. Ze komt altijd pas in de avond weer thuis met tassen vol nieuwe kleding. Noel slaapt tot 12.00 uur en vertrekt zelf naar voetbal. Boaz moet naar FC Twente trainingscomplex gebracht worden. Hij zegt dat hij er om 10.45 uur moet zijn (10.30 uur weg) maar eigenlijk is het 11.00 uur. Hij zegt dit omdat hij bang is dat te laat vertrekken en hij te laat is.  We gaan naar de wedstrijd kijken die rond 12.30 uur begint. Ik ga alleen de thuiswedstrijden mee.

Boaz met zijn team

Zaterdagmiddag: Langs de lijn staan in de wind, kou, regen is niet mijn hobby. Na de wedstrijd racen we naar Noel, die vaak om 15 uur moet spelen ergens in de regio. Weer kou, regen en wind. Na de wedstrijd rond 16.30 uur snel naar de supermarkt op zoek naar een makkelijke maaltijd. Vinden we deze niet, wordt het de patatzaak. Ik neem altijd patat met kruiden en een van Dobben kaassoufle.

Noel met teamgenoten. Hij is aanvoerder en een bikkelharde verdediger.

Zaterdagavond:Meestal zitten we lonely met z’n tweetjes op de bank onder een plaid. We hebben het koud van de hele dag langs de lijn staan. Je kent het wel; zo’n kou die in je spieren zit. BAH! Boaz is vaak moe van de hele week trainen, school en de wedstrijd. Hij ligt op bed, achter zij PS4. De andere twee gaan vaak uit op zaterdagavond.

Zondagochtend: We gaan naar de kerk. We proberen wel om de kinderen ook mee te laten gaan, maar ze hebben een leeftijd dat ze zelf mogen bepalen of ze wel of niet mee willen naar de kerk. Boaz en Noel gaan 2 van de 3 keer wel mee. Ik vind dat prima.

Hier waren de kinderen nog klein (en wij jonger haha) Boaz werd hier opgedragen in de kerk. We willen het geloof meegeven aan de kinderen als deel van de opvoeding. Nu moeten zij zelf kiezen wat zij ermee gaan doen in hun eigen leven.

 

Zondagmiddag: Thuis eten we vaak verse soep. We bereiden ons voor op de week die eraan komt. Er wordt huiswerk gemaakt, presentaties voorbereid voor werk, kleding gewassen voor school en trainen. Ook is er de hele zondag voetbal op tv. Wedstrijden, gesprekken over wedstrijden en natuurlijk FC Twente tv.

Zondagavond: Ook voetbal op tv, tot ‘ VTwonen weer verliefd op je huis’ erop is. Dit moet ik kijken.

Natuurlijk hebben we ook in de weekenden een verjaardag of gezellig bezoek. We gaan ook weleens lekker winkelen of een dagje weg. Maar de meeste weekenden zien er bij ons zo uit. Saai? Misschien wel een beetje, maar ik geniet er van.

Ben benieuwd  naar jullie opwindende weekenden met feesten, wijn en avontuur 😉

cropped-cropped-Collage-2017-03-19-21_11_45-1.jpg

 

Please follow and like us:
0

We gaan een nieuwe fase in

Jarenlang verlangde ik naar een rustig avondje op de bank. Gewoon even geen geschreeuw en gekrijs van kinderen. Gewoon je hete thee op de salontafel neerzetten, zonder angst dat een kleintje zich eraan verbrand. Gewoon geen gekibbel  van grote zus met haar broertjes. Gewoon kijken naar een enge thriller, in plaats van naar een lachende Spongebob. Gewoon geen ranja en wokkels op tafel, maar lekker een wijntje met tapas. Gewoon een volwassen avondje..

3 kleine schatjes op de bank 15 jaar geleden

 

Door de korte nachten van huilende baby’s, nachtvoeding, kinderziektes en natuurlijk heel vroeg opstaan, was  ik om 21.00 uur al bekaf. Ik had geen puf meer om iets te ondernemen, behalve op de bank te ploffen. Soms ging ik maar douchen en naar bed, om me voor te bereiden op weer een slapeloze nacht. Dit ritme gaat zo  jaren door. Je weet niet anders, dan dat je alleen jaarlijks een weekend weggaat met elkaar, als opa & oma kunnen oppassen. Of een keer uiteten, maar je wel op de klok moet kijken, omdat de oppas om 21.30 uur naar huis moet.

heel vroegah

De laatste tijd merk ik dat we in een andere fase zitten. Steeds vaker zijn we met z’n tweeën. De oudste is vaak bij haar vriend thuis. Mijn middelste is vrijdags aan het werk, trainen of gaat met vrienden/ zijn vriendin uit. De jongste is vaker thuis. Hij ligt er vrijdags vroeg in vanwege zijn voetbalwedstrijd de volgende dag. Op andere avonden  zit hij te gamen. De kinderen bouwen steeds meer hun eigen leven op.

We zitten dus met z’n tweetjes op de bank. We hebben rust, we kijken een thriller, we eten tapas, maar wat mis ik mijn kroost om me heen. Ik moet accepteren dat dit een nieuwe fase is ons leven. Maar zoals elke fase in je leven, moet ik deze proberen te omarmen en genieten van tijd met mijn echtgenoot. Er is nu meer tijd voor het ‘stel Gerritjan & Shannon.’ in plaats van de ouders Gerritjan & Shannon. We hebben nu weer tijd om dingen te doen.

Uitvinden wat je allemaal kan doen zonder kinderen is best een uitdaging. Altijd riep je ‘als de kinderen het leuk hebben, hebben wij het ook leuk!’ In andere woorden ‘als zij zoet zijn, hebben wij even rust’. Het was jaren geleden dat we een hele dag (weekend) zonder oppas weg konden. Of gewoon de auto  konden pakken zonder veel te hoeven regelen, behalve wat pizza’s in de vriezer of geld voor Thuisbezorgd.nl.  Maar waarheen rijden we dan? Wat is er voor 40-plussers zonder kinderen te doen tegenwoordig?

 

  • fietsen? nee, alleen uit nood als de auto er niet is.
  • wandelen? misschien als de lente begint.
  • sporten samen? Nee!Hij doet Krav maga, maar ik vind het niks voor mij.
  • Iets creatiefs?Ja! Nee dus, hij haat dat.
  • Winkelen? Ja! Soms, hij wil als hij wat nodig heeft..functioneel shoppen heet dat. (saai)
  • Bios? Ja! welke film?Ik SF, hij Actie.(ai)
  • Uiteten? Ja!
  • ?

Dit is mijn lijstje en die is niet lang helaas. Triest toch? Wie heeft er nog goede ‘stellentips’ om ons lijstje wat aantrekkelijker te maken?

cropped-cropped-Collage-2017-03-19-21_11_45-1.jpg

 

Please follow and like us:
0

De luizenmoeder

Gisteren heb ik de serie De Luizenmoeder gekeken, ( Uitzending gemist). Het gaat over de basisschool de Klimop. Een pas gescheiden moeder met haar dochter Floor zijn  nieuw op deze school. Ja beiden zijn nieuw op school. Want wanneer je kind naar een basisschool gaat, ben je als ouder automatisch ook ‘nieuw’ in de complexe kring van ouders rondom de school. Deze serie laat dit perfect zien.

Mijn kinderen zijn al jaren van de basisschool af. Ze zaten op een gemoedelijke school in onze wijk. Dagelijks fiets ik er nog langs op weg naar de supermarkt en komen er altijd herinneringen boven. Buitenspelen met kapotte knieën, gesprekken met de leerkrachten over je zoon die steeds anderen afleidt, voorstellingen waar je de ballen van snapt, crea-middagen met veel lijm en krantenknipsels, schoolreisjes waar de zogenaamd lege bus aan komt rijden met bukkende kinderen. Een compleet andere fase in het opgroeien van mijn kinderen. Een compleet andere wereld.

foto:newsroom AVROTROS

In de serie De Luizenmoeder worden de karakters lekker aangedikt, waardoor het hilarisch herkenbaar wordt. Ik zeg altijd, wanneer iemand te hard lacht om een grap, er herkenning is. Nou ik zal je zeggen: ik lachte hard! De humor is scherp, daar hou ik van. Je wordt terug gezogen in de tijd van het schoolplein.

Hieronder een aantal personages:

De directeur Anton: De directeur probeert ALLES goed te doen. Een en al positiviteit. Zelfs wanneer een boze moeder hem uit te schelden over de wc-rollen die ze te ranzig vindt om mee te knutselen, blijft Anton haar bemoedigen. De outfit past ook echt bij een basisschooldirecteur: bruine pantalon, bruin jasje, bloesje eronder..

Juf Ank: Alles moet zoals juf Ank dat wilt. Ze is star en stijf. Ze zingt op een dwingende toon een heel pedagogisch verantwoord liedje, die je tenen doen krommen. Je krijgt gewoon medelijden met de kinderen in haar klas. In de eerste aflevering dwingt ze per liedje (dag,dag,dag) de ouders uit de klas te gaan. Want ‘afscheid nemen in de bovenbouw is alleen nog in de gang.’ Natuurlijk komt nieuwe moeder Hannah te laat met haar dochter met alle gevolgen van dien.

Moeder Hannah: Een moeder die achter steeds de feiten aanloopt, omdat ze in een compleet nieuwe situatie zit: nieuwe school, nieuwe ouders, pas alleenstaand, nieuwe baan.Ik herken mijzelf zo in haar. Niet qua gezinssituatie, maar wel het ongemakkelijk voelen als moeder op het plein. Ik liep (en loop) regelmatig achter de feiten aan. Zo stond ik weleens op het plein met de kinderen, terwijl het een studiedag was. Of moest ik snel nog een kadootje scoren voor de juffen die jarig waren.

Moeder Hannah komt er bijvoorbeeld achter via via, dat er een  kennismakingsavond voor ouders is, waar je door middel van het idool van je kind, jezelf moet presenteren. Ze doet net of ze dit natuurlijk allang wist, om niet als een slechte moeder over te komen. Maar je voelt haar stress..Die avond heeft iedereen heeft een stuk speelgoed mee. Moeder Hannah is te laat en verkleed als prinses uit Frozen met blauwe jurk en al! (ai verkeerd begrepen)

Moeder/assistente Nancy: de SUPERMOEDER! (link in blog: de supermoeder) Haar zie je bij elke ochtend en middag rondlopen met knutselmaterialen. Zij is naast crea-moeder, ook kookmoeder, overblijfmoeder en meer. Haar naam wordt ook altijd genoemd na afloop van elke activiteit op school, waar ze aan mee heeft geholpen. In de serie heeft ze een geheime relatie met de directeur. Hier wordt door de moeders flink over geroddeld.

foto:bingfilm.tv

Naast deze persoonlijkheden heb je nog de altijd- boze -moeder, de roddelmoeder, de homo-vaders van Rianne,een chinees meisje. Constant wordt er verwijtend geattendeerd  ‘heb je nieuwsbrief niet gelezen?!‘ Iets wat voor mij erg confronterend was, aangezien ik de nieuwsbrieven ook bijna nooit doorlas uit gebrek aan interesse.

Ik ben in ieder geval fan van deze serie en ga wekelijks kijken hoe het met de Klimop gaat. Ook voor aanstaande moeders een tip, want je neemt alvast een kijkje in de wereld van de basisschool. Als ouder denk je dat het rustig is wordt, wanneer je kroost 4 jaar wordt en naar groep 1 gaat. Niks is minder waar!

De Luizenmoeder zondag 20.25 uur op NPO3

Please follow and like us:
0

Mijn dochter neemt een tatoeage!

Tatoeages zijn niet iets onbekends bij ons in de familie. Mijn broers en schoonzus hebben tatoeages. Mijn zwagers en een aantal van hun kinderen hebben ook de mooiste creaties en namen op hun lichaam staan. Ik vind het inderdaad mooi, maar toen mijn dochter er met 15 jaar al over begon, vond ik het iets minder mooi.

Een tatoeage is voor het leven. Je gumt het niet zomaar uit, je wast het niet zomaar af. Wanneer je te jong een tatoeage laat zetten, ben je vaak geneigd naar een trendtatoe. Vroeger waren dat de roosjes of dolfijntjes. Een tatoeage moet iets persoonlijks zijn. Zoals bijvoorbeeld een bepaald symbool die staat voor een belangrijke gebeurtenis of een quote die speciaal op jou slaat. Ik heb daarom met mijzelf afgesproken om pas met mijn 40ste verjaardag een tatoeage te zetten. Ik ben inmiddels 41 jaar geworden en heb er nog geen. Ik heb niet iets moois gevonden wat precies bij mij past. Eerlijk gezegd , ben ik er ook niet echt mee bezig geweest.

Inmiddels is mijn dochter bijna 19. De tijd was aangebroken voor haar eerste tatoeage. Ik heb het dus nog bijna 4 jaren uit kunnen stellen;)

Ze is eerst bij verschillenden tatoeage-shops langsgegaan voor een prijsopgave en ook om een kijkje te nemen in de shop. Bij Alpha Ink had ze meteen een goed gevoel. Ze gaven erg professioneel en eerlijk advies.

Zaterdag was het zover. Ze was erg zenuwachtig, maar ook opgewonden. Lesley, de tatoeëerder zorgde dat ze zich op haar gemak voelde.

Het ontwerp werd door Lesley passend gemaakt. Zodat het goed op haar arm te zien is. Niet te groot en niet te klein. Ook werden er wat aanpassingen gedaan wat betreft het originele ontwerp.

Het gaat beginnen

Het tatoeëren deed minder pijn dan verwacht. Ze vond dat de details richting de oksel wel gevoeliger waren.(au!) Verder was het draaglijk. Na 1,5 uur hielden ze even een pauze om wat te eten. Ik kan me voorstellen dat stil liggen en steeds geprikt worden best pittig is. Maar ook vermoeiend voor de tatoeëerder, die zich uren moet concentreren op het perfecte plaatje. Je moet er toch niet aan denken dat hij uitschiet?! …

De tatoeage is erg mooi gezet. Complimenten voor Alpha Ink.  Lesley nam echt de tijd voor haar. Zelfs toen het iets uitliep en een andere klant al op de stoep stond, bleef hij rustig zijn werk doen. Zonder zich te haasten. Ze kreeg deskundig advies over de verzorging van haar tatoeage. Wat kan ze wel doen en wat niet.

  • Elke dag moest ze het meerdere malen insmeren met Bepanten.
  • Ze mag de eerste tijd niet douchen met douchegel.
  • De tatoeage moet ook ‘luchten” dus even geen truitjes met strakke mouwen.

De tube Bepanten kreeg ze mee naar huis. Lesley heeft een paar dagen later nog contact opgenomen ,hoe het gaat met haar tatoeage. Top natuurlijk.

Ik moest toch even slikken om mijn kind zo te zien liggen. Ook al vind ik het wel bij haar passen.  Mijn dochter is iemand die van avontuur en spanning houdt. Zij houdt van het gevoel (thrill) van 10x achterelkaar in een achtbaan zitten of alleen naar een warm eiland vliegen voor een paar maanden. Als moeder heeft dat mij de nodige zorgen en nachtmerries bezorgd. Dus een tatoeage is het minst zorgelijke van al haar avonturen.

 

Please follow and like us:
0

Welkom lieve Chavell

Ik ben weer een trotse tante geworden van een geweldig lief neefje! Hij heet Chavell Ayvarro en is klein, donker en schattig. Het was een spannende week, aangezien mijn schoonzus al over de uitgerekende datum was. Zij was het meer dan zat en ik zat steeds op mijn telefoon te kijken of er al leuk bericht kwam. Veel leuke berichten, maar niet dat ‘het zover’ was..

Gelukkig kreeg ik donderdagmiddag bericht van mijn broer, dat ze in het ziekenhuis waren. Spannend, hij komt eraan. Na het avondeten nog geen bericht, na de koffie ook niet en toen ik bijna richting bed wilde gaan kreeg ik bericht dat hij eindelijk was geboren. De bevalling was erg zwaar en lang geweest. De kleine man kon niet door goed door het geboortekanaal, mijn schoonzus was na een uur persen uitgeput en hij had in het vruchtwater gepoept. Hij werd uiteindelijk met een vacuümpomp gehaald.

 

Herinneringen aan mijn eigen bevallingen kwamen weer terug. Inmiddels jaren terug, maar dan lijkt het alsof het gisteren was. Bij de bevalling van mijn dochter bijna 19 jaar geleden, had ik ook 1,5 uur geperst, ontlasting in het vruchtwater, hechtingen,uitgeput, hevige nabloeding, en weeën-storm.  Alsof je de pijn, die je snel vergeet , weer bijna voelt. AU! Met mijn jongens gingen de bevallingen sneller. Onze oudste zoon had de navelstreng om zijn nek. Wat een spanning voelden we. Gelukkig was alles prima met de kleine inmiddels grote jongen. Ook herinneringen kwamen boven toen mijn kinderen nog zulke kleine voetjes & handjes hadden, mini-kleertjes droegen (waar je aaah & oooh van zegt) en een heerlijke babygeur om zich heen hadden. Wat mis ik dat soms…

Gelukkig mag ik nu genieten van dit kleine mannetje. Dubbel geluk, dat ook mijn andere schoonzus ook een baby verwacht deze  aankomende lente. Leuk dat ik het geslacht al weet, dat scheelt met shoppen. its a…girl!

Heb SNUF laten haken voor mijn aanstaande nichtje:lekker roze!

Elke dinsdag komt ze bij mij, als ik op ga passen. Dan kan ik een hele dag genieten van kleine voetjes&handjes, minikleertjes en babygeur..kan niet wachten.

cropped-cropped-Collage-2017-03-19-21_11_45-1.jpg

 

 

 

 

Please follow and like us:
0